Korzystanie z witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki.
Więcej informacji w Polityce plików cookies.

Historia


Przekształcenie Placówki

Z dniem 1 stycznia 2010 roku UCHWAŁĄ NR XLI/1023/09 Rady Miasta Szczecina z dnia 23 listopada 2009 roku, Pogotowie Opiekuńcze im. Konstantego Maciejewicza przy ul. Łabędziej 4 w Szczecinie, Dom Dziecka nr 1 przy ul. Broniewskiego 16 w Szczecinie i Dom Dziecka nr 2 im. Adama Mickiewicza przy ul. Walecznych 23 w Szczecinie zostały przekształcone w Wielofunkcyjną Placówkę Opiekuńczo – Wychowawczą im.Konstantego Maciejewicza w Szczecinie. Wielofunkcyjna Placówka Opiekuńczo – Wychowawcza była  jednostką budżetową prowadzoną przez Gminę Miasto Szczecin.

Przedmiotem działalności Wielofunkcyjnej Placówki Opiekuńczo – Wychowawczej było zapewnienie dzieciom warunków rozwojowych i wychowawczych na poziomie obowiązującego standardu opieki i wychowania.

Kolejne zmiany wprowadziła UCHWAŁA NR XXIII/659/12 RADY MIASTA SZCZECIN z dnia 22 października 2012 r. w sprawie zmian w organizacji instytucjonalnej pieczy zastępczej w Szczecinie

Z dniem 1 stycznia 2013 roku utworzone zostało  Centrum Opieki nad Dzieckiem im. Konstantego Maciejewicza.

Centrum jest jednostkę organizacyjną Gminy Miasta Szczecin. Zadanie Centrum Opieki nad Dzieckiem jest zapewnienie obsługi ekonomiczno – administracyjnej i organizacyjnej placówek wchodzących w strukturę Centrum działających dotychczas w strukturze Wielofunkcyjnej Placówki Opiekuńczo – Wychowawczej.

 

 
Historia

Na prośbę dyrektora Państwowego Pogotowia Opiekuńczego w Szczecinie, przebywający wcześniej w naszym mieście pastor Johannes Thimm przesłał listem z datą 31.07.1974 r. historię dzisiejszego budynku pogotowia, dołączając słowa serdecznego podziękowania w imieniu swoim i swojego syna za serdeczne i gościnne przyjęcie.

Jego ojciec, również pastor, doktor teologii Bernard Thimm, prowadził w budynku dzisiejszego pogotowia od 1887 do 1930 r. Ewangelicki Zakład Opiekuńczy Magdalenek istniejący wcześniej od 1881 r. i nieprzerwanie do r. 1945. Do 1908 r. był to zakład dla upadłych i podejrzanych dziewcząt w wieku 12-21 lat. Budynek stanowił własność radcy (Grundstuck des Connerzientrats) Johannesa Quistorpa, spełniając funkcję hotelu robotniczego.